zaloguj si─Ö   |    zarejestruj si─Ö   |    mapa strony   |

SmodCMS

Patron szkoły

WŁADYSŁAW BRONIEWSKI
17 XII 1897 – 10 lI 1962

           W┼éadys┼éaw Broniewski wywodzi┼é si─Ö z rodziny inteligenckiej o szlacheckich korzeniach
i ┼╝ywej tradycji patriotycznej. By┼é synem Zofii z Lubowidzkich i Antoniego Broniewskiego, mia┼é dwie starsze siostry – Zofi─Ö i Janin─Ö. Uczy┼é si─Ö w Gimnazjum Polskim w P┼éocku.
           Ceni┼é sobie osobist─ů niezale┼╝no┼Ť─ç, ale w 1915 r. w wieku 17 lat wst─ůpi┼é do Legionów Pi┼ésudskiego. Walczy┼é w 4. Pu┼éku Piechoty Legionów. Za zas┼éugi wojenne otrzyma┼é Srebrny Krzy┼╝ Orderu Wojennego Virtuti Militari i czterokrotnie Krzy┼╝ Walecznych. Za udzia┼é w kryzysie przysi─Ögowym Broniewski by┼é internowany w Szczypiornie. Zwolniony z obozu zda┼é matur─Ö, po czym wst─ůpi┼é na Uniwersytet Warszawski. Jednocze┼Ťnie dzia┼éa┼é w konspiracji w Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1939, w obliczu zagro┼╝enia najazdem niemieckim, Broniewski opublikowa┼é s┼éynny wiersz "Bagnet na bro┼ä". We wrze┼Ťniu 1939 zg┼éosi┼é si─Ö do wojska na ochotnika. 12 wrze┼Ťnia zosta┼é przydzielony do O┼Ťrodka Zapasowego 28. Dywizji Piechoty
w Zbara┼╝u. Zanim jednak mia┼é okazj─Ö stan─ů─ç do walki, nast─ůpi┼é sowiecki najazd na Polsk─Ö. Broniewski by┼é ┼Ťwiadkiem wkroczenia Armii Czerwonej do Lwowa we wrze┼Ťniu 1939. Broniewski nie móg┼é pogodzi─ç si─Ö z tym, ┼╝e Zwi─ůzek Radziecki napad┼é na Polsk─Ö, czemu dawa┼é wyraz w swojej pó┼║niejszej wi─Öziennej twórczo┼Ťci, spisanej po wrze┼Ťniu 1941.
24 stycznia 1940 W┼éadys┼éaw Broniewski wraz z innymi literatami zosta┼é aresztowany przez NKWD we lwowskiej restauracji Ognisko Inteligencji w zorganizowanej przez NKWD prowokacji. Po czterech miesi─ůcach, w maju 1940 r., Broniewski zosta┼é przetransportowany do wi─Özienia ┼Ťledczego NKWD na ┼üubiance, gdzie sp─Ödzi┼é trzyna┼Ťcie miesi─Öcy. Po wybuchu wojny niemiecko-rosyjskiej wywieziono go do Saratowa, a nast─Öpnie do A┼éma Aty, gdzie zosta┼é wypuszczony z wi─Özienia 7 sierpnia 1942 r. Nast─Öpnie wst─ůpi┼é do armii polskiej formowanej w ZSRR pod dowództwem gen. W┼éadys┼éawa Andersa. Pracowa┼é w ambasadzie polskiej w Kujbyszewie. W 1942 roku ewakuowa┼é si─Ö wraz
z oddzia┼éami polskimi do Iranu, pó┼║niej wraz z II Korpusem Polskim poprzez Irak trafi┼é do Palestyny. Do kraju wróci┼é po d┼éugich wahaniach w 1945 roku.
         W okresie powojennym pocz─ůtkowo tworzy┼é poezj─Ö polityczno-propagandow─ů, pó┼║niej utwory refleksyjne o motywach osobistych. W czasach stalinizmu by┼é poet─ů g┼é─Öboko zaanga┼╝owanym
w budow─Ö nowej rzeczywisto┼Ťci. Odmówi┼é jednak napisania s┼éów nowego hymnu polskiego,
z którego propozycj─ů zwróci┼é si─Ö do niego Boles┼éaw Bierut. Wr─Öczy┼é mu podobno tylko kartk─Ö
z napisem "Jeszcze Polska nie zginęła". Poeta zmarł na raka krtani w Warszawie 10 lutego 1962 roku.